Een quick fix lost niets op bij een eilandjescultuur

Aan een quick fix heb je niets als je je team volwassener en toekomstbestendig wilt krijgen. Zaken lopen vast omdat het systeem niet functioneert. Dan helpt je richten op een enkel aspect of persoon niet.

Het hele systeem aanpakken is wat wel werkt. Dit vraagt om een projectmatige aanpak van houding en gedrag om werkelijk resultaat te boeken in de samenwerking.

Waar dat toe leidt lees je in dit blog met levensechte ervaringen van afdelingshoofd Peter en de medewerkers van zijn drie teams.

Hoe je taboes op het werk doorbreekt [spoiler: het kan zonder je collega’s]

Ik val maar direct met de deur in huis. Ik zit ergens mee en daar wil ik het graag met je over hebben.

Het gaat over taboes, die zorgen dat je niet lekker in je vel zit en niet goed functioneert. Die zorgen dat je verzuimt of verspilt en dat je moppert of klaagt. En dat je ondermaats presteert en niet optimaal tot je recht komt in je werk en leven. En zoals dat gaat met taboes wordt daar niet over gesproken.

En wat ik nou zo graag zou willen, is dat mensen gewoon durven te zeggen dat ze niet lekker in hun vel zitten.
Want dit niet durven zeggen, heeft grote gevolgen!

Hoe goed gaat het nu echt met jou?

Hoe vaak stelt iemand jou de vraag “Hoe gaat het met je?”
En hoe vaak antwoord jij dan “Goed”?

En hoe vaak stel jij iemand anders diezelfde vraag?
En krijg jij hetzelfde antwoord? “Goed”.

Wat ik meestal zie gebeuren is dat na dit “goede” antwoord het gesprek eindigt en ieder zijns weegs gaat. Over tot de orde van de dag, want “het gaat goed”. Met jou. En mij. Want dat is wat we tegen elkaar zeggen.

Maar gaat het werkelijk “goed” als we zeggen dat “het goed gaat”?

In deze blog leg ik je uit waarom een zo simpel iets als ‘Hoe gaat het met je?’ van belang is voor je.