Waarom goed nooit goed genoeg is – en hoe je dat voorkomt

Waarom goed nooit goed genoeg is - en hoe je dat voorkomt

Vanavond maar eens een keertje niet sporten.

Net als vorige week. En de week ervoor.

Het rapport of het plan dat je schrijft, schiet voor geen meter op. Je blijft hangen op elke pagina, de sheets blijven leeg en er komen nauwelijks woorden uit je toetsenbord.

De paar woorden die je produceert, wik en weeg je en verander je weer.

Zo kom je er nooit. Maar je deadline nadert. En vandaag gaat het beslist niet lukken.

Dus niet sporten vanavond. En eten kunnen je partner en je kinderen ook zonder jou. Dat zijn ze inmiddels al zo goed gewend dat je je eerder een gast voelt aan tafel dan een gezellige huisgenoot.

Au.

Waarom doen we onszelf dit aan?

Werk heeft vaak de neiging om ons op te slorpen.

Onzin.

We laten ons opslorpen door ons werk.

Werk vergt onze aandacht dag en nacht en in het weekend. Zelfs op het voetbalveld van de f-jes waar je zoon een partijtje speelt, sta je te mailen met collega’s.

Je hoofd staat nooit stil. Je gezins- en liefdesleven wel: geen spelletjes met de kinderen, niet samen een filmpje kijken op de bank, te moe voor seks.

Je bent niet de enige. Ik heb er zelf buitengewoon veel last van gehad. Nu help ik directeuren, managers en ondernemende professionals de transitie te maken van stress naar succes.

In dit artikel laat ik je zien wat mijn weg daarin is geweest. Je krijgt onderweg veel tips en inzichten – de moeite van het doornemen waard.

Bovendien heb ik een waardevol stappenplan voor je, om zelf die transitie te kunnen maken.

Wat is een gezonde werkweek?

Hoe hou je het aantal uren dat je aan je werk besteedt normaal? Dus 40 of 32 of 24 in plaats van 50, 60 of 80 uur per week.

Hoe richt je het in zodat je je werk moeiteloos kunt doen binnen de uren van je contract of opdracht. En ze thuis ook nog wat aan je hebben.

Niemand anders dan jij kan dit aantal uren voor jou bepalen. En als jij dit aantal niet helder hebt, loop je jezelf voorbij.

Het gaat om wat jij hierin wilt. Niet wat jij denkt dat je moet.

Mijn eigen levens- en praktijkervaring

Ik heb het heel lang heel moeilijk gevonden om mezelf te zijn. Ik wist ook heel lang niet wie ik zelf was. Dat had ik niet geleerd, om mezelf te zijn. Wat ik wel geleerd had: hard werken om succesvol te zijn. Altijd streven naar meer – want “goed is niet goed genoeg”.

Het is zelfs de letterlijke boodschap uit mijn jeugd, toen ik nog op school zat. Als ik een 8 had, waarom dan geen 9? Als ik een 9 had, waarom dan geen 10? En als ik een 10 had, hoeveel andere tienen waren er dan nog meer?

Wat ik ook voor cijfers haalde “het was nooit goed genoeg”.

Deze boodschap herhaalde zich toen ik naar de middelbare school ging. Ik deed gymnasium B. In de vierde koos ik een pakket met wiskunde I, scheikunde, biologie, Latijn, Engels, Nederlands en Duits.

Zeg maar een pretpakket. Daar zou ik nergens mee terecht kunnen. En al helemaal geen medicijnen studeren. Huisarts worden en de praktijk van mijn vader overnemen? Vergeet het maar Margriet.

Met mijn “pretpakket” ging ik studeren in Tilburg. Sociale Zekerheidswetenschap, een multidisciplinaire studierichting op basis van rechten, economie en sociologie. Ik werkte hard en genoot.

In 1990 studeerde ik af. Dat was niet goed genoeg, want afstuderen is geen promoveren.

Niet goed genoeg = hard werken

Je kent het. Het is ieders valkuil. Je bent niet goed genoeg. Daarom ga je keihard werken.

Daarom blijf je microfijnslijpen aan teksten en rapporten. Ondanks de deadlines. Ondanks de druk.

Als drs met genoegen verliet ik Tilburg University. Ik startte bij Sovac, dochterbedrijf van Volmac en dé automatiseerder van de sociale zekerheid, zorg en pensioenen.

Wat heb ik daar veel geleerd. Programmabouw, technisch en functioneel ontwerp, informatieanalyse, administratieve organisatie…

Maar ook team- en projectleiding, management en consultancy skills. En overal naar toe reizen waar het werk en de klanten waren.

Mijn 50+ werkweek

Ik maakte 40 uur billable per week. De woon-werkuren, alle opleidingen, trainingen en vergaderingen buiten werktijd niet meegerekend.

Ik zette me overal voor de volle 100% voor in. Niets was me te gek. Mijn leven bestond uit werken, werken en nog eens werken. Carrière maken; dan telde ik mee. En ik máákte carrière: in functies, salaris, medewerkers, projecten en klanten.

Maar ook dat was nooit genoeg.

Leer van mijn inzicht

Ik maakte een aantal tests in een coaching traject voor alle business consultants van mijn divisie. De resultaten van deze tests werden door de coach met mij en mijn manager besproken.

Wat er tijdens dat gesprek gebeurde, veranderde mijn leven.

Ik kreeg een lovende beoordeling. Er werd letterlijk gezegd dat ze zulke hoge scores nog niet eerder bij iemand van mijn leeftijd hadden gezien.

Oeps… een enorm compliment.

Maar het kwam niet binnen. Ik kon het niet verstaan. Ik merkte dat ik mezelf zo verschrikkelijk in de weg zat met hoe ik dacht.

Ik zag vooral drie voldoendes staan tussen de vele malen “goed” en “uitstekend”. Het enige dat ik dacht was “niet goed genoeg”.

Wat coach en manager ook zeiden over mijn inzet, prestaties en mogelijkheden, ik blokkeerde volledig door mijn eigen gedachten. IK was niet goed genoeg.

Op dat moment realiseerde ik me dat er maar eentje was die mijn goed genoeg zijn in de weg stond. En dat was ik zelf.

Wat een inzicht. Wat een schok. Wat een openbaring.

Ik moest vooral mezelf recht in de ogen kijken. Geen opvoeding, studie of collega’s om de schuld te geven. Ik had hier mijn eigen verantwoordelijkheid te nemen.

Kies je voor vitaal of blijf je hangen in fataal?

Al tijdens het gesprek heb ik besloten voor mezelf te kiezen en van mezelf te gaan houden zoals ik ben. Een ware ontdekkingsreis met vele ontmoetingen van mezelf in de contacten met anderen.

Die anderen had ik hard nodig om mezelf uit mijn ineffectieve denken, durven en doen te houden. Om mezelf te leren kennen, waarderen en lief te hebben. Om los te laten wat me niet diende, om keuzes te maken voor waar ik in geloofde en om paal en perk te stellen aan tijd- en energievreters.

Worstel je hiermee?

In de reis die ik gemaakt heb ben ik erachter gekomen dat er 5 stappen zijn die leiden van stress naar succes.

Niet meer tegen deadlines aanhikken of woordjes pielen die er niet toe doen. Concreet stappen zetten zodat het schrijven van een plan of rapport je makkelijk af gaat. Zodat je werk weer leuk wordt. En je tijd overhoudt voor jezelf, voor je partner en voor je gezin.

Die 5 stappen heb ik vervat in een handig en makkelijk leesbaar stappenplan. Behoorlijk ‘snackable’. Snel te leren. Eenvoudig toe te passen.

Zodat je eenvoudig de transitie maakt van stress naar succes. En vitaal wordt in je werk en je leven.

Conclusies

Werk is een enorme valkuil. Ik heb dat van nabij mogen ervaren, praktijkdeskundige als ik ben.

Veel te veel werken? We doen het ons zelf aan. Deadlines vreten onze energie en onze tijd op.

Daarnaast ligt er (zeker voor hoger kader) het altijd desastreuze perfectionisme op de loer. En de neiging om onszelf naar beneden te praten.

Niet goed genoeg zit in onze cellen, in ons DNA, we ademen het. Dat staat ons in de weg.

Maar er zijn prima manieren om ermee te dealen. Een goed begin is mijn stappenplan ‘In 5 stappen van stress naar succes’.

Stel je vragen hieronder: ik geef altijd antwoord.

4 reacties op “Waarom goed nooit goed genoeg is – en hoe je dat voorkomt”

  • Monica schreef:

    Hoi Margriet,

    Ik ken jouw worstelingen in jouw leven en las die terug in je verhaal.
    Mooi, om dit proces nu ook zo weer te lezen en dat je dit ook weer toepast in je bedrijf.
    Waardevol voor je klanten, omdat het heel herkenbaar is.
    Voor mij in ieder geval wel.
    Weer terug naar jezelf, niet meer forceren …………..je bent goed genoeg! 😉

    Dikke kus Monica

    1. Margriet schreef:

      Dank je wel, Monica, voor je compliment en je herkenning in mijn verhaal.

      Dikke kus terug, Margriet

  • Katja Bouwmeester schreef:

    Heel mooi, ontroerend en herkenbaar verhaal..pfew. Morgen nog een x lezen…
    Ik volg je een beetje, erg leuk om je te lezen!
    Katja

    1. Margriet Taams schreef:

      Dank je wel voor je waardering Katja en top dat je jezelf in mijn verhaal herkent en dat ook durft te delen hier.
      Zo dragen we in onze openheid en kwetsbaarheid allebei onze steentjes bij om ‘goed’ wel ‘goed genoeg’ te laten zijn.
      Geniet van je mooie zelf. Margriet

  • Laat een reactie achter

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.
    Direct contact